Ana Sayfa · Forum · Linkler · Resim Galerisi
Ana Menu
Ana Sayfa
Makaleler
Forum
İrtibat
Linkler
Arama
Ziyaretçi Defteri

ÜYELİK HİZMETLERİ

ÜYE KAYIT
ŞİFREMİ UNUTTUM

Sitenize Ekleyin
Resim Galerisi
Telefonlar
Konuk Yazarlar

ARŞİVLERİMİZ
2003 YILI
2004 YILI
2005-2006 YILI
Ulusal Haberler
Misafir
Kullanıcı Adı

Şifre

Beni Hatırla



Kayıp Şifre ?
Site Durumu
Kayıtlı Üyeler : 12997
Misafirler : 52
En Yeni Üyemiz : sanane757000

Kayıtlı Üye :
Fakir 5 Gün Gelmedi
abdullahank 108 Gün Gelmedi
Orhan-Bahcivan 197 Gün Gelmedi
CEVAT COSKUN 202 Gün Gelmedi
atlantis 223 Gün Gelmedi
baris dursun 223 Gün Gelmedi
yilmaz akinci 232 Gün Gelmedi
adacala 233 Gün Gelmedi
admin 235 Gün Gelmedi
yilmaz_akinci 235 Gün Gelmedi
Forum Başlıklari
En Yeni Başlık
Ardahan Köyleri ve İ...
hoçvanın genel iradesi
Sitemizi Dostlarınız...
Bize ulaşın..
Haber Arşivimiz
Ardahan Görüntüleri
Ardahan Fotoğrafları
Kürdistan Komşunuz O...
KORKAKLARA MEYDAN OK...
Teşvik Ardahan’a Uğr...
Ardahan da Devlet mi...
İMRALI’DAKİ GÖ...
Ardahan ARDAHAN
APE FEZO’NUN A...
O benim Babam..
En Yoğun Başlıklar
YALÇIN TAŞTAN HAK... [51]
TRT bölücülük mü ... [35]
KAFATASÇILAR-ARD... [34]
COCUK ÖLDÜRMEYİ K... [30]
YAZARLARIMIZIN YO... [28]
YAZICIOĞLU'NU KAY... [24]
DTP'li vekillerde... [21]
Ardahan TV [19]
kürde fırsat verm... [18]
ANADİLİMİZ KÜRTÇE... [18]
23 NISAN IRKCI C... [17]
UGAR TÜRKLRI [16]
Bim Marketlerine ... [16]
KÜRT SORUNU DEĞİL... [15]
ARDAHAN LI OLMAKT... [15]
HİT
reklam
Facebook'ta PaylaşTwittirda Paylaş Pinterest'te Fakir adlı kullanıcının profilini ziyaret edin.

Ardahan'dan Günün En son Haberleri İçin Bizi Takip Etmeye Devam Edin

<
SORO MEMET BAŞKAN OLMUŞ
Yazar Fakir - Ocak 14 2008 - 00:20:37
EY AHALİ DUYDUK DUYMADIK DEMEYİN
BİZİM SORO MEMET DERNEK BAŞKANI OLMUŞ

Geçenlerde bir arkadaşımla merkezi İstanbul’un Firavunya semtinde bulunan bir dernekte buluşmak için randevulaştık.Merdivenlerden çıkarken tam o esnada Ardahan’a bağlı Rojê köyünün(yeni adı Alaçam) derneğinin çiçeği burnundaki başkanı Soro Memet’le karşılaşıyorum.
Görür görmez gülümseyerek bana doğru geldi.Bir diplomat edasıyla ellerini uzatarak.
“Vay Rodi sen buralar?...Merhaba hoş geldin” dedi.
Bizim Soro hayli değişmişti.Üstünde siyah takım elbise,siyah gözlük,siyah ayakkabı,ve siyaha boyanmış saçlarıyla tam bir Badigart havasında…Ellerimi kuvvetlice sıktı.Yalan yok,çok da güçlenmişti!
Tokalaşırken sahiden az kalsın suyum çıkaracaktı.Demek ki o ata sözü boşuna söylenmemişti.“adamı sıksa suyumu çıkarır...!”
Eskiden böyle miydi ?Ne çileler çekmişti Soro Memet.Okul yılları,hapishane ve sonrasında bar işletmeciliği derken,acıyla geçen onlarca yıl.Lümpenliği yüzünden az mı eleştiri almıştı benden…
Bana “N’aber Rodi” derken Kemal Sunal vari bir gülümseme belirdi yüzünde!Sanırım benim de “Sağolun başkanım” dememi bekliyor olmalıydı.Ve sanırım bana “Ulen,sen beni beğenmiyordun,Şimdi kim olduğumu gördün mü?” demek istiyordu.Ben de bunu fazlasıyla hissetmiş olmalıydım ki,
”Soro nasıl gidiyor dernek işleri?” deyiverdim birden.
O sırada bakışlarında ki “Bana başkan desene lan” ifadesini okurken,arkamdan bir el gözlerimi kapatmıştı.
”Söyle ben kimim?”
Sesinden tanımaya çalıştım ve evet tanımıştım galiba.Bu eski dostum Hasan’ın sesiydi …
”Vayy canım abim sen buralar” diyen bir dost elinin sıcaklığını hissettim.Hemen hal hatır sormaya başladı.
Soro halen benden o cümleyi beklerken,ben Hasanla selamlaşma ve hal-hatır faslı ile meşguldüm.
Düşündüm bu adam maazallah kalp krizi geçirecek hayatından endişe etmeye başladım.Son bir kez kendime cesaret vererek,artık ona “başkan” demeliyim diye tasarlarken gayrı ihtiyarı (eski dostluğun verdiği samimiyetle de )
”Ee Soro başka ne var ne yok? “ diyivermiştim.Tüh ben ne yaptım.Ağız alışkanlığı işte…Aman Allahım,kaşları çatıldı sanki beni çiğ çiğ yiyecekmiş gibi baktı.Bir ara kendimi toparlayarak “ya amma da değişmişsin.Bayağı da kilo almışsın yakışıklı olmuşsun dedim(eskiden bizim oralarda kilo alıp gürbüz olmak,bir anlamada zenginliğin de bir göstergesi sayılırdı ).
Ben bunları söylerken aslında onu onure etmeye çalışıyordum.Yanımdaki arkadaştan da kaş göz işaretiyle onay bekliyordum.Ama nerdeee, Hasan söz ondan açılınca put gibi duruyordu.Zaten bir arada bulundukları bu süre içinde, aralarında merhabadan öte bir tek kelime geçmemişti.Hiç bir şey konuşmak istemediği belliydi.İnadına sessiz kalarak sanki onu protesto ediyordu.
Soro Sert bir yüz ifadesiyle “yox be çox kilo verdik” derken hafif yatıştığını gördüm… gözlerinde hala “Bana başkan desene lan” ifadesi duruyordu.Ama sanki biraz daha yumuşamıştı…
Artık bu sefer ona başkan diyecektim çaresi yoktu…
“Çay içer misin?” dedi zoraki bir ses tonuyla
“İçelim dedim bir çayını “
“kahve getirsin istersen ?”diye üsteledi.
”hayır Sağol.ben bir çay içeyim.”dedim.
yerinden kalkıp kapıyı araladı
“musaaaaaaaa”
Musa “Buyur başkan”
“Bir kahwe,iki çay..”
Musa “tamam başkanım” dedikten sonra,Soro bana dönerek asık bir yüz ifadesiyle
“Ne iş ?sen buralar!hayırdır?”dedi
Sizin Hasanla bir işim vardı.Burada buluşacaktık sen de tesadüf ettin,iyi de oldu ,böylece seni de görmüş olduk,özlemiştik!”diyerek onu da böylece unutmadığımı da belirtmiş oluyordum .
“Hımm” dedi hafif alaylı
“İş filan,ne iş yapıyorsun?”
Ben ,”valla bildiğin gibi yazı-mazı yazıyorum “dedim.
Soro birden bir kahkaha patlattı.
Yao yazıyı anladık da,mazı ne?ha ha ha”
Ben hiç bozuntuya vermeden “mazı da hani bizim eskiden birlikte yaşadığımız anılar var dı ya,onlar işte!”dedim.
Birden duraksadı gözlerini kısarak bana “ya çok iyi” derken,yüz ifadesiyle ‘şimdi gösteririm sana anıları-manıları’,demek istiyor gibiydi.
Artık bu sefer kararlıydım ona başkan diyecektim.Hasan ha bire Soro ile olan sohbetimiz bölerek,hamle yapma fırsatımı elimden alıyordu.
Ben en sonunda“Başkanım çalışmalar nasıl gidiyor”? dediğimi hatırlıyorum…
Aman Allah,Soro beni nerdeyse kucaklayıp havaya fırlatacaktı.Çok sevinçliydi.Sanki beni yeni fark etmişti.
“Sağol dostum.Valla iyi.Sen nasılsın?...ha aklımdayken işini bitir ama bir yere ayrılma,akşama misafirimsin.Şimdi biraz işim var akşama görüşürüz tamam mı?”dedi.Ben de evet anlamında başımı salladım.
Soro ona “başkan” demiş olmamın verdiği keyfiyle mutlu ve mesut olarak odadan ayrıldı.
Bir an için Soro’nun “İşte bu,evet işte bu “ dediğini duyar gibi oldum.Ama,başka da yapılacak bir şey kalmamıştı…
Üstelik bu adam,istesek de istemesek de Rojê köyünün başkanı…
Bütün Ardahan bir araya gelse bu gerçeği değiştiremezdi…
karmaşık duygular içindeydim.Acaba onun hakkında olumsuz düşünmekle iyi mi etmiştim?Ön yargı kötü bir şey.Galiba ben biraz ön yargılı davrandım diye kendimi teselli ederken,Hasan bir çay daha içip içmeyeceğimi soruyor,teşekkür ederek sözü Soro’nun davetine getiriyorum.
“Akşam benimle gelirsen iyi olur” dedim.Hasan kaşlarını çatarak,“S …et o pezevengi” dedi.
Ben şaşkınlıkla “Soro’ya ayıp olmaz mı? Diye söylendim.
Bir yandan da düşünüyorum;ulan şansa bak be,Soro bize kendini kanıtlamak için kim bilir neler yapacaktı.Felekten bir gün çalacaktım.Zaten ömrü hayatımda böyle bir imkanı başka bir yerde bulamamışken,bu teklifi reddetmek aptalcaydı.
Bu sefer de ben kıvırmaya başlıyorum!
“Ya Soro aslında fena biri değil….Biraz şey ama,o kadara da olur” dediğimi hatırlıyorum.
“Hadi gel dedi dışarı çıkıp biraz hava alalım.Sana olanları anlatırım…”
Dışarı çıktık.Biraz dolaşıp bir şeyler atıştırdık.Eskilerden konuştuk.Dostum hala o çocuksu dürüst özelliğini koruyordu.Sevindim onu öyle bulduğuma.Demek ki hala güzel insanlar varmış diye düşünmekten kendimi alamadım!
Bir ara ona takılarak,
“Fazla yeme akşam nasılsa davetliyiz” dedim.Hasan sert bir yüz ifadesiyle
“Ya boş o şerefsizi.Kim bilir şimdi neyin peşinde?Kesin sana da bir iyilik düşünecektir.” diyerek beni ha bire uyarıyordu.
Sonunda dayanamayarak,
”Yao bu adamda ne var söylesene bana?Altı üstü bir yemek yiyeceğiz.Bizi yiyecek değil ya?”
Hasan derin bir çekerek,”ya bu adam tam bir komplocu…görmüyor musun altındaki arabayı?Bu kadar parayı nasıl kazandı sanıyorsun?”
Ben iyice meraklanmıştım.”ee “ dedim
“Ee si mesi yok ,adam dedi görüştüğü insanlara tuzak kurarak şantaj yapıyor.İnsanları götürdüğü yerlerde fotoğraflarını çekerek üstüne de para verip o kıytırık gazetelere satıyor.Sonrasını ne sen sor,ne de ben söyleyeyim.”
Şaşkınlığım daha da artıştı.Bir türlü ne olduğunu çözemiyordum.
Hasan,“Geçenlerde bir politikacıyı davet etmiş adamın yanına da,basının çok iyi tanıdığı bir eşcinseli oturtmuş.Adam ne bilsin bıyıklı-mıyıklı sıradan bir insan…sohbet,şamata,gırgır…Ertesi gün adam manşetlerde… Siyasi hayatı saniyede bitti.Bütün bunları da bir siyasi partinin içindeki diğer rakiplerinden para alarak yapıyormuş.”
“E peki dedim kimse bu şerefsize bir şey yapamıyor mu ?”
“Çoğu bilmiyor.”diye devam eti .”Tahmin edenler de kanıtlayamıyor.Çünkü kendisi de aynı karede ve mağdur gözüküyor…Onun için rezil ya da vezir olmak aynı şey!
Üstelik yaptıkları bununla da sınırlı değil.Dolandırıcılıktan tut,hırsızlığa kadar her şey mevcut bu adamda…
Şaşkındım!
En sonunda dayanamadım.”O zaman böyle birisini nasıl dernek başkanı yaptınız?” dedim.
“Ya dedi,adam derneğe çok para bağışladı.İnsanların gözüne girdi.Etrafında onu destekleyen,daha doğrusu ondan faydalanan bir sürü şakşakçı türedi.Teşvik ettiler.O da adaylığını koydu ve kazandı.
Biliyorsun,biz halk olarak kendi canavarlarımızı kendimiz yaratırız,sonra da ondan kurtulmak için ona karşı savaşırız.Bu bizim en büyük özelliğimiz!
Dediğim gibi sakın gitme.Ne olur ne olmaz.Sen neye uğradığını anlayamadan gidersin.”
Aman Allah…!
Ben bir an önce oradan kaçmak için kendime bahaneler uydurmaya başlamıştım bile…
Hasan,”sakin ol dedi,o kadar da değil .” Telefon et işinin çıktığını başka zaman geleceğini söyle,sav gitsin.”
Ben alelacele telefona sarıldım.Elim ayağım birbirine karışmıştı.Bir gün bu Soro ‘dan bu kadar korkacağım aklımın ucundan bile geçmemişti.Soro’ya gelemeyeceğimi işimin çıktığını ve bir fırsatını bulup uygun bir zamanda geleceğimi söyledim.Ben itirazını duymazdan gelerek,sözü kısa kesmek istiyordum.
Bir eksiğimin olup olmadığını sordu.Hayır diyerek teşekkür ettim.Yeni bir soruya fırsat vermeden hadi iyi günler diyerek telefonu kapattım.
Maalesef Bizim Soro “başkan” olmuştu ama,bir türlü adam olamamıştı.
Rodi BAZ/mirezdin75@hotmail.com

Köşe Yazarları
Copyright © 2003 - 2008 Ardahan kuzeyanadolugazetesi.com
Tel: 0478 - 211 43 31 - 211 45 00
Adres: İnönü Cad. No:50 Ardahan