Ana Sayfa · Forum · Linkler · Resim Galerisi
Ana Menu
Ana Sayfa
Makaleler
Forum
İrtibat
Linkler
Arama
Ziyaretçi Defteri

ÜYELİK HİZMETLERİ

ÜYE KAYIT
ŞİFREMİ UNUTTUM

Sitenize Ekleyin
Resim Galerisi
Telefonlar
Konuk Yazarlar

ARŞİVLERİMİZ
2003 YILI
2004 YILI
2005-2006 YILI
Ulusal Haberler
Misafir
Kullanıcı Adı

Şifre

Beni Hatırla



Kayıp Şifre ?
Site Durumu
Kayıtlı Üyeler : 12997
Misafirler : 52
En Yeni Üyemiz : sanane757000

Kayıtlı Üye :
Fakir 5 Gün Gelmedi
abdullahank 108 Gün Gelmedi
Orhan-Bahcivan 197 Gün Gelmedi
CEVAT COSKUN 202 Gün Gelmedi
atlantis 223 Gün Gelmedi
baris dursun 223 Gün Gelmedi
yilmaz akinci 232 Gün Gelmedi
adacala 233 Gün Gelmedi
admin 235 Gün Gelmedi
yilmaz_akinci 235 Gün Gelmedi
Forum Başlıklari
En Yeni Başlık
Ardahan Köyleri ve İ...
hoçvanın genel iradesi
Sitemizi Dostlarınız...
Bize ulaşın..
Haber Arşivimiz
Ardahan Görüntüleri
Ardahan Fotoğrafları
Kürdistan Komşunuz O...
KORKAKLARA MEYDAN OK...
Teşvik Ardahan’a Uğr...
Ardahan da Devlet mi...
İMRALI’DAKİ GÖ...
Ardahan ARDAHAN
APE FEZO’NUN A...
O benim Babam..
En Yoğun Başlıklar
YALÇIN TAŞTAN HAK... [51]
TRT bölücülük mü ... [35]
KAFATASÇILAR-ARD... [34]
COCUK ÖLDÜRMEYİ K... [30]
YAZARLARIMIZIN YO... [28]
YAZICIOĞLU'NU KAY... [24]
DTP'li vekillerde... [21]
Ardahan TV [19]
kürde fırsat verm... [18]
ANADİLİMİZ KÜRTÇE... [18]
23 NISAN IRKCI C... [17]
UGAR TÜRKLRI [16]
Bim Marketlerine ... [16]
KÜRT SORUNU DEĞİL... [15]
ARDAHAN LI OLMAKT... [15]
HİT
reklam
Facebook'ta PaylaşTwittirda Paylaş Pinterest'te Fakir adlı kullanıcının profilini ziyaret edin.

Ardahan'dan Günün En son Haberleri İçin Bizi Takip Etmeye Devam Edin

<
BİLİRDİM DE ..
Yazar Fakir - Temmuz 16 2008 - 04:51:03
BİLİRDİM DE BU KADARINI DEĞİL.
(Gördüm- Bildim)/Sezer Nişancı

Sezer Nişancı Devlet bu ülkenin doğuda yaşayan insanını gözden çıkarmış derlerdi. Derler yani hala da. Yok canım o kadar da değil diye savunurdum hep resmi makamları. Mantığımın bir yanı da aynen şöyle derdi:
-Deli mi bu insanlar güzelim dağlarını, ovalarını, yayalarını bırakıp da büyük şehirlere geliyor?
Devletin teşfik primi vermediği, desteklemediği iş yerleri ve imalathanelerin doğuya değil, batı yakasına yönlendirdiğini gözlerimle görüyor kulaklarımla duyuyorum bu defa.
Ardahan'dayım ve ardından Doğubeyazıt. Hayvancılık ilk geçim kaynakları. Oralarda tek et entegre tesisi yok. Ardahan'dan getir koyunu kuzuyu, İzmir'de kes, işle gene oralara götür sat. Bu ne iş? Akıl işi mi yani? Tesis neden orada değil de buralarda? Ya da Düzce de ya da Gebze de ya da Yalovada? Türkiye'yi batıya taşıma istedikleri aşikar yani.
Kendi memleketlerinde kendilerine soruyorum
-Neden yatırımı burada yapmıyorsunuz?
Gelen cevap öyle açık ve net ki:
-Ben, diyor biri, buralarda bir çorap fabrikası açmak istedim. Devlet bana arazi vermedi. Araziyi satın aldım. Eğer devletten destek görseydim tam yarı yarıya mal olacaktı o işletme bana. Elektiriği normal ücretten ödüyorum. Devlet destek verseydi kurulum aşamasında bu avantaj olacaktı. Yani kısacası ablacığım 100 milyara açabileceğim tesisi ben 210 milyara kurabildim. Yanımda 200 işçi çalıştırabilecekken şimdi sadece 80 işçi çalıştırabiliyorum. Ama ben bu işletmeyi İzmit'te açsaydım, arazim bile devlettendi. Oysa buralar dağ bayır devletin . Bomboş arazi. Bir çorap işletmesi belki 200 ailenin batıya göçünü önleyecekti. Elektrik ve suyu en yüksekten ödüyorum. Ama inat ettim ki memleketime yapacağım yatırımı. Nereye kadar dayanırım bilemem.
Ağzım açık dinliyorum adamı. Sonra bir başkası giriyor devreye.
-Biz bir kooperatif kurup da hayvancılıkta buralarda tesis kuralım istedik. Kendi beslediğimizi, aracısız satalım yurdun her yanına. Her zaman bir engel çıkıyor anlamadık ki. Ben koyun besliyorum devlet bana koyun olmaz ipek böcekçiliği yap diyor. İyi de burada dut ağacı yok ki. Ek diyecekler. Ömrüm yetecek mi o dutları görmeye? Olmuyor ablam olmuyor, diyor.
Sonra buranın adamı öğretmen oluyor da gelmiyor buralara...bizim çocuklarımız her zaman başarısız oluyor. Ama benim de onları okutmam gerek. Ben de istiyorum benim çocuğum mühendis olsun, öğretmen olsun, doktor olsun. Ama öğretmenin adı var kendi yok. Sonra haberlerde dinliyorum dışarda bir sürü tayini çıkmamış işsiz öğretmen var. Bizim burada öğretmen yok. Aklım ermiyor bu işe canım ablam...
Gözlerinden iki damla yaş akıyor bana bunları anlatan beyin.Sonra diyor;
-adam bize kömür veriyor un veriyor biz onlara oy veriyoruz ama ben kendimden utandım ablacım. Mecburdum o kömürü almaya, çocuklarım donuyor. Sonra yemin etmiştik oy vereceğiz diye ve verdik oyumuzu. Ama kömür yenmiyor be abla. Isıtsam bebelerimi karınları aç, doyursam, üşüyorlar, anlamadım ablacım anlamadım.

Diyorum ki bizim oralarda günde kaç ev soyuluyor kaç kişi kapkaç maduru sen biliyormusun?
Utandı kıpkırmızı yüzü:
-Bilmem mi. Bizim büyük biraderin oğlu gitmişti İstanbul'a. Daha 1 ay geçmediki telefon geldi oğlun hırsızlıktan yakalandı. Gitti babası yanına borç harç. Geldi ağladı, anlattı ağladı. "7 gece parklarda aç yatmış bizimki. Sonra kulağı kesikler öğretmiş bunu bizim şaşkın oğlana, çal kadınların çantalarını. İş yok bu memlekette diye. Aç ya, çalmış ve yakalanmış. Ben ettim, sen etme baba diye ağlıyor" reddetmiş evlatlıktan , gelmiş.
-Ya şimdi ne olacak, dedim usulca.
-Çıkınca dışarı daha iyi hırsız olacak ablam daha iyi hırsız. Ama ben salmayacam bebelerimi gurbete. Bu toprak benimse ben buradan tırnaklarımla söküp de kazanacam onların lokmasını. Taşı toprağı altın değil oraların bilirim. Oysa bizimki sahiden de altın. Ama devlet arkamda durmuyor ablam durmuyor...
Ellerini tutuyorum adını bile bilmediğim, kardeşim dediğim adamın. Devlet biz olmalıyız.
"......
..............
Öyle yıkma kendini,
Öyle mahzun, öyle garip...
Nerede olursan ol,
İçerde, dışarda, derste, sırada,
Yürü üstüne - üstüne,
Tükür yüzüne celladın,
Fırsatçının, fesatçının, hayının...
Dayan kitap ile
Dayan iş ile.
Tırnak ile, diş ile,
Umut ile, sevda ile, düş ile
Dayan rüsva etme beni.

Gör, nasıl yeniden yaratılırım,
Namuslu, genç ellerinle.
Kızlarım,
Oğullarım var gelecekte,
Herbiri vazgeçilmez cihan parçası.
Kaç bin yıllık hasretimin koncası,
Gözlerinden,
Gözlerinden öperim,
Bir umudum sende,
Anlıyor musun ?"

Yavaştan okuyorum ona Ahmed Arif'in bu dizeleri ve gözyaşlarımız karışıyor birbirne... Dayan rusva etme beni.
12 Temmuz 2008 İzmir

Köşe Yazarları
Copyright © 2003 - 2008 Ardahan kuzeyanadolugazetesi.com
Tel: 0478 - 211 43 31 - 211 45 00
Adres: İnönü Cad. No:50 Ardahan