Ana Sayfa · Forum · Linkler · Resim Galerisi
Ana Menu
Ana Sayfa
Makaleler
Forum
İrtibat
Linkler
Arama
Ziyaretçi Defteri

ÜYELİK HİZMETLERİ

ÜYE KAYIT
ŞİFREMİ UNUTTUM

Sitenize Ekleyin
Resim Galerisi
Telefonlar
Konuk Yazarlar

ARŞİVLERİMİZ
2003 YILI
2004 YILI
2005-2006 YILI
Ulusal Haberler
Misafir
Kullanıcı Adı

Şifre

Beni Hatırla



Kayıp Şifre ?
Site Durumu
Kayıtlı Üyeler : 12997
Misafirler : 40
En Yeni Üyemiz : sanane757000

Kayıtlı Üye :
Fakir 5 Gün Gelmedi
abdullahank 107 Gün Gelmedi
Orhan-Bahcivan 197 Gün Gelmedi
CEVAT COSKUN 202 Gün Gelmedi
atlantis 223 Gün Gelmedi
baris dursun 223 Gün Gelmedi
yilmaz akinci 232 Gün Gelmedi
adacala 233 Gün Gelmedi
admin 235 Gün Gelmedi
yilmaz_akinci 235 Gün Gelmedi
Forum Başlıklari
En Yeni Başlık
Ardahan Köyleri ve İ...
hoçvanın genel iradesi
Sitemizi Dostlarınız...
Bize ulaşın..
Haber Arşivimiz
Ardahan Görüntüleri
Ardahan Fotoğrafları
Kürdistan Komşunuz O...
KORKAKLARA MEYDAN OK...
Teşvik Ardahan’a Uğr...
Ardahan da Devlet mi...
İMRALI’DAKİ GÖ...
Ardahan ARDAHAN
APE FEZO’NUN A...
O benim Babam..
En Yoğun Başlıklar
YALÇIN TAŞTAN HAK... [51]
TRT bölücülük mü ... [35]
KAFATASÇILAR-ARD... [34]
COCUK ÖLDÜRMEYİ K... [30]
YAZARLARIMIZIN YO... [28]
YAZICIOĞLU'NU KAY... [24]
DTP'li vekillerde... [21]
Ardahan TV [19]
kürde fırsat verm... [18]
ANADİLİMİZ KÜRTÇE... [18]
23 NISAN IRKCI C... [17]
UGAR TÜRKLRI [16]
Bim Marketlerine ... [16]
KÜRT SORUNU DEĞİL... [15]
ARDAHAN LI OLMAKT... [15]
HİT
reklam
Facebook'ta PaylaşTwittirda Paylaş Pinterest'te Fakir adlı kullanıcının profilini ziyaret edin.

Ardahan'dan Günün En son Haberleri İçin Bizi Takip Etmeye Devam Edin

<
YAŞAM ACI ÇEKMEK DEĞİLDİR
Yazar Fakir - Haziran 24 2010 - 11:34:27
YAŞAM ACI ÇEKMEK DEĞİLDİR/Kerem Atbaş

Kerem Atbaş Birbirlerimizin yüzünden bütün geçmişin ağırlığını, bir kez daha okuyarak yapılan hataların, çekilen acıların derin üzüntüsünü, gün geçtikçe belleklerimizde daha fazla hissedebiliyoruz.
Geçmişte çekilen acıların, yokluklar ve yıkımlara rağmen toplum olarak azimle kendimize, yeni bir hayat ve yaşam yolunu aralamaya çabalıyorduk. Küçük mutlulukları, anlık sevinçleri unutmuştuk, belleğimizden silip atmıştık. Geçmişin acı ve olumsuz tarihi yaşanmışlıkları geride bırakarak, tertemiz bir tarih sayfasını açmıştık. Nakşetmeye çalıştığımız tarihimizi parça parça sırtımızda taşıyor ve parçaların kaybolmaması için azami derecede çaba harcıyorduk. Parça olmadan bütün oluşmaz. Bütünü görmek için parçaları birleştirmek gerek.
Bu tarih çektiğimiz acıları yarınlarımız olan çocuklarımıza yaşanan fenomenleri tarafsız ve doğru anlatacak bir tarih olacaktı! Çekilen sefaletleri evlatlarımızın bilme hakkı vardır. Aynı durumların yaşanmaması için, yaşayan canlı tarihlere ihtiyaç vardır. Bu ihtiyaç zaruri bir ihtiyaçtır. Eski naletli tarihin üzerine sünger çekmek için yeniye ihtiyaç vardı. Böyle bir tarih yazılmalı barış ve kardeşlik tarihidir. Bu tarih yazılmalı ve yazılmalıdır.
Asırlar boyudur kardeşçe beraber yaşayan bu kardeş toplumlar barış içinde kardeşçe yaşamak istiyorlar. Yaşatılan bunca acıyı hak edecek ne yaptılar. Acılarını katık yapıp içlerine sindirdiler. Gözyaşlarını içlerine akıtılar. Kader deyip boyun eğmekten başka ne yaptılar. Tarihi olmayanlar kendileri için tarihi yaşamamış olanlardır. Tarihi geçmişi olanlar ise, geçmişi bilinçli yaşayanlardır. Geçmişi geleceğe aktarmak için tarih yazılır. Geleceğe miras bırakmak istiyorsak eğer tarihe doğru bir yaklaşım göstererek, sahip çıkarak cevap olunur.
Ama her ne olduysa zaman zaman geçmişi unutarak, geçmişte yaşanan hataların aynısı tekerrür etti. Bir alaycı gülümse yeniden o ürkütücü tarihi hatırlatıyor bize. Her ne hikmetse, bu naletli tarihten yakamızı kurtaramadık, ağır zincirler gibi her defasında ayaklarımıza dolanan prangalar dayanılmaz acılar yaratarak, her dokunuşta biraz daha büyüyen aynı tarihi acıydı, aynı acıyı hep birlikte hissediyoruz.
Acaba tarih bizden ne istiyor. Götürdüğünü alıp götürmüştü zaten, ısrarla acı çektirmenin başka bir gizemi varda bizler mi göremiyoruz. Ya da akılsız başın günahını mı çekiyoruz. Yoksa tanrının gazabına mı uğradık, tanrı bazen acı çektirerek doğru yolu, günahkar kullarına gösterirmiş? Acaba tarihi geçmişimizi unutarak hiçbir şey olmamış gibi, değersiz ufak tefek şeylerle uğraşarak, asıl yapılması gerekenleri unuttuğumuz için midir? Ya da birileri bizimle oyun mu oynuyor. Oyun oynayanların akıbetleri böyle acı çekmek midir? Kim bilebilir ki?
Oldum olalı köksüz ve temelsiz olduğunu bildiğim münasebetler ruhumu ezip acı veriyor. Gerçek olmayan bir acıda gerçek bir acı kadar acıtabiliyor insanın canını. Canımın acıdığını hissediyorum, bir taraftan da bu acılardan kurtulmaya çalışıyorum. Bunların sebeplerini sizlere anlatıyorum. Bildiğim acılar canımı yakar, ama beni ürkütmez. Acıdan korkmam ben. Acı çocukluğumdan beri vardı. Ama kader midir diye bakmadım, boyun eğmedim, acıyla oyun oynadım. Ben, acıya meydan okudum. Ürktüğüm korktuğum nokta bu topraklara neden barışın gelmediğinin acısını çekiyorum. Acıyla dişe diş mücadele ederek, acının pan zehrini en sonunda buldum. Sevgidir, saygıdır, hak ve hakkaniyettir, adil ve özgürce bir arada yaşamaktır. Birbirimize tahammül göstermektir. Tüm renklerimizle birlikte yaşamayı öğrenmektir. Akıl ve fikir yolunu kullanarak sorunları çözüme kavuşturabilmektir. Kavgayla olmaz.

" rüya, bütün çektiğimiz.
Rüya kahrım, rüya zindan.
Nasılda yılları buldu,
Bir mısra boyu mısra maceram…
Bilmezler nasıl aradık birbirimizi,
Bilmezler nasıl sevdik,
İki yitik hasret,
İki parça can.
Çatladı yüreği çakmak taşının,
Ağlıyor gök kuşaklarının serinliğinde,
Çağlardır boğulmuş bir su…
Ağlıyor yeşil."
kerematbas@gmail.com

Köşe Yazarları
Copyright © 2003 - 2008 Ardahan kuzeyanadolugazetesi.com
Tel: 0478 - 211 43 31 - 211 45 00
Adres: İnönü Cad. No:50 Ardahan