YAŞLANDIMMI NE!..
Gönderen Fakir - Aralık 08 2008 - 00:05:54
YAŞLANDIMMI NE!../İlyas Yıldız

İlyas Yıldız Son günlerde yüzümdeki belirgin çizgilerin oranında bir artış var!
İlk önce bunu önemsemedim ama..
Bana amca diyenlerin sayısında çoğalma başladı!
Yorulmalarım ve bazen nefesimin yetmediğini hissettiğim zamanlar ve aklıma gelmeyen,
Eski ve şimdiki ben arasında bir dolu fark var…
Geçen Üsküdar’a gideyim dedim, bir takım işlerim vardı. Durakta otobüs beklerken ilk defa ayakta beklemekten yorulduğumu hissettim.
Dizlerime hafif bir ağrı girdi.
Neyse’ki beklediğim otobüs en nihayetinde geldi ve bindim fakat… Akpil’imi epey aradıktan sonra bulabildim..
Gururuma yediremediğim yaşlılıktan olsa gerek,
Her şeyi kafaya takmaktan neyi nereye koyduğumu unutuyorum galiba!
Bir gün inşallah kendimi kaybetmem…
Bu arada otobüse binerken gözüme kestirdiğim boş koltukların kapıldığını görünce derinden bir ah çektim…
Neden mi?
Neden olacak Akpil imi ararken, bulana kadar koltukları kapmışlar…
Neyse ki boşa ah çekmişim galiba…
Çok güzel bir genç kız, genç dedimse o kadarda değil hani… 30–35 civarı işte, beni fark edince ‘’Amca’’ diye seslendiğine şahit oldum.
Eliyle oturduğu yeri tarif ederek kalktı ve ‘’Gel otur’’ dedi. Biraz şaşkın, biraz mahcup ve de biraz iç çekerek! Oturmaya çalıştım, oturmak denirse tabi… Sanki diken üstünde oturur bir eda ile teşekkür ettiğimi anımsıyorum…
Öyle demeyin! Siz olsanız tahammül edemezdiniz bu duruma… Ben bilmez miyim sizi köftehorlar…
Güzel bir bayanı görünce ne hale gelebileceğinizi!
Çok değil bir yıl evvel… Mümkün mü? Benden genç biri bana yer verecek!
Pöhh…
Aldırmıyorlardı bile…
Hoş benimde böyle bir şey beklediğim yoktu zaten.
Ben özellikle böyle güzel kızların (30–35 bilemedin 40) tam karşısında duruyordum ki… Belki birini tavlarım diye!
Şimdi nerde, yüzüme dahi bakmıyorlar, sadece morukluğuma acıyıp ayakta kalmayayım diye yer veriyorlar…
Kızsam da kendi kendime içimden hak veriyorum canım, yaş 50’yi geçti!
Hani geceleri saymasan 25 ya fakat kabullenmezsiniz diye saklayamıyorum…
Bazen kendi kendime, ‘’Ulan moruk artık kabul et yaşlandığını, diyorum. Bundan sonra senden ne köy olur nede kasaba’’ deyip kendi kendimi teselli ile terbiye etmeye çalışıyorum.
Yaşlılık zor be dostum, aha Midem... Çöplük gibi kullanabildiğim midem hassaslaştı artık.
‘’öyle kullanırsan hassaslaşır tabi’’. Deme be..
Hep derim zati duygusal bir organdır diye, yani sinirlendim mi, sevindim mi, heyecanlandım mı? Sor mideme anlarsın, yalanı yoktur yani…
Ama mide yanması, bulanması, şişmesi nedir bilmezdim gibi bir şeydi...
Yoksa bunca zamandır o da içine mi atmış nedir...
Geçtiğimiz perşembe yediğim midye sebebiyle, tamam üzerine kokoreç de yedim ama ilk defa yaptığım bir şey değil yaa
Yaşadığım zehirlenme türevi olay sonrası kusmalarımın, pardon, şekil değiştirdiğini hissettim…
Detay olacak ama midemi rahatsız eden bir şey mi yedim, içtim çıkartır rahatlardım, bu perşembe sabaha kadar ne yaşadım bilmiyorum…
Geçen hafta pazar günü de benzer bir sabahlama yaşadıktan sonra, yaşlandığıma karar verdim artık…
Eski midesizliğimi geri istiyorum... Ama ne mümkün be dostlar.
Ihhh ıh Yaşlılık zor be dostlar…