Ardahan Lisesi
Gönderen Fakir - Ağustos 10 2009 - 04:51:09
Ardahan Öyküleri
Ardahan lisesi/Yılmaz Yalçıner

Yalçıner Yılmaz **Lütfen sizde Ardahan’ın geçmişi anlatın, yazın, bizde yayınlayıp geleceğe taşıyalım, geçmişte Ardahan’da yaşananları ..

1977 senesiydi. On bir Edebiyat/ D sınıfımızın ismi. "11 Ede. D" Logosu ve söyleyince duyduğumuz tını, bizleri:Bir lokma çocukları; heyecanlandırıyor ki!
Okulun; Edebiyat D sınıfı bizim için kutsal bir sıfat. Sınıfımız; lise bir'den beri bu isimle geliyor. Onun sinerjisine her öğrenci sevgisini ve masumluğundan bir şeyler koyduk. Sihirlere, gizemlere ve bilinmesini istemediğimiz "Dasein"lerle onun seslendirildiğinde çıkan güç ve kudreti birazda bu yüzdendi!
9 Edebiyat D...
10 Edebiyat D...
11 Edebiyat D...
Bizler; sınıfın Mukimleri, çocuktuk...
Biz çocuklar yavaşça gençleştik ve genç olduk!
Sınıfımızın başkanı: Semender Azeri'ydi. Yaylacıklı sayısı neredeyse yarıya yakındı. Akşam köyde olup biten gırgır makarayı sınıfta devam ettirirdik.
Binali Dayının... Gülenaz Halanın bişi bişirmesine yaptığı iltifatları; Oğulluları Tagettin'i kızdırmak için derste yazı ile fısıltı ile aktara aktara gülüşürdük. Sonunda Tağo kimi pataklamaya başlarsa oda pataklananın şanssızlığıydı!..
Kaptan Dayının oğlu; Cemal dersten çıkmak için ne bahaneler üretirdi. Dünya tarihine geçecek tasarım tatlısı bahanelerle dersten kırardı ya!
Orhan Tırpancı, sınıfımızın birincisiydi. Herkes; bugün bile bu hakkı teslim eder, sanırım. Cavit Karadağ: Çok büyük ümitler vaat eden arkadaşımızdı!
Semra Köksoy sınıfımızın diğer kızlarıyla beraber baş meleğiydi. Ardahan kızlarının bütün meleksiliği Songül de, Hürriyet'te, Serpil de, Sema da toplanmıştı.
Sınıfımızın yazılı tarihi yoktur. Kalplerde ve ruhlarda yaşayıp durması; iyi, güzel hoş da. Doris Lessing'inin demesi; hayaller üzerinden olsa da tarih oluşturmak gittikçe zorlaşır.
Son kuru hayallerin üstünden; son hatırlayabildiklerimiz bunlar:
Felsefe Hocamız Tahir Bey:Derste alabildiğine konulara girer ve bilgisini konuştururdu.Bilgisine güvenen bir filozoftu.
Bizim sınıf Felsefe bilmeye başlamış ama genciz. Beynimiz temiz ve kirlenmemiş bu yüzden sorup duruyoruz. Soru sormak parayla değil ya!
Olumlu Bilimler diye bir konu vardı. Tahir Bey; Müsbet bilimler anlamına gelen isimlendirmenin mahiyetini anlattıktan başka; yanlış isim vermenin iyi bir şey olmadığını işaret etti. Olumlu bilim isminin"
Müspet" kavramına karşılık gelsin diye yanlış anlamadan hareketle yanlış olarak isimlendirilmiş derdi.
-Çocuklar! Müsbet, menfi ikileminden yola çıkmış bu kavramı veren kişi. Oysa burada ki "Müsbet; menfinin müspeti değil ki İSPATLANABİLİR'lerin müspetidir. İspatlanabilir bilimler deseydi kavrama isim bulan kişi, iyi yapmış olacaktı dedi.
Bugün gibi hatırlarım. Tahir Beyin bu kadar güzel anlatılarını; çünkü öğretmenlerimizin hayalleri hala taze, diğerleri ve zaman kurusa da! Her şey silik bir duman gibi durmalarına karşın!..
Müspet bilimlere karşılık verilen olumlu bilimler ismi hakikaten verimli bir karşılık değil. Deneysel bilimler de denilen bu kavrama olumlu diye isim verirsek semantik bir hata yaparız. Bu da anlam bilim olarak zihinsel kavrama da ne kazandırmaz ve neler kaybettirir, hesaplaması orta da!..
"Müspet" ismi eski dil de olumlu karşılığı olduğu kadar ispat'ın çoğuludur da, eskiler bu mahiyetlen bu kavramı inşa etmişler, dil de yenileşme ile buna bir karşılık bulalım denmiş ki buda müspet'e olumlu diyelim denmiş, hülassa!
11 Edebiyat D,sınıfımız da dersler çok güzel işlenirdi.
Hatice Hanım; Dursun Akçam'ın yeğeni olması ile beraber bir Edebiyat Ustasıydı. Bize Schilller'i, Fichte'yi, Fuzuli'yi ve mitoloji sevdirdi.
Şışkalı arkadaşımız Hakkı ile aynı sırada otururduk. Ardahan'ın dört yanından öğrenci Ardahan da okurdu. Evler yazdan tutulur; kışın öğrenciler hem okur hem de hayatlarını yaşardılar. Sinemaya giden mi? Kopya hazırlayan mı? Herkes kendi cotuna uyan işi bir'in indin de toplucalığın birliğinde yapar ve yaşardı!..
Göle den, Hoçvan dan, Hanak'tan, Posof dan, Düz Ardahan dan.. Ardahan'a gelip okuyan öğrenci sayısı dört bin idi!
Tedrisat üç evreydi. Sabahcı, öğlenci ve akşamcı.
Öğrenci şehriydi Ardahan... Ve Ardahan'ın; Ardahan Lisesinin Bayro'su, Kığı Yener'i, Gürsoy Abisi, Hoçvanlı İlyas'ı, Göleli Cengiz'i, gene Hoçvanlı Orhan'ı vardı!..
Doris Lessing : "Kuru hayallerin üzerinden yaşanmış olaylara gidip onları, yazıyorum!"
Bizimkisi de,o çığır!..