Neydi o ..
Gönderen Fakir - Kasım 20 2010 - 20:29:21
Neydi o çocukluk dönemimizin bayramları öyle!

Turgay Zorba Bazen oturup Bayramları düşündüğümde çocukluğumda ki bayramların ne kadar farklı olduğunu, o zaman ki Bayram heyecanımdan şimdi eser bile kalmadığını görüyorum. Acaba diyorum o Bayramlar mı eskide kaldı yoksa ben mi eskidim?

Kalbimde o çocukluk döneminin bayram heyecanını görememek, nerede eksiğim diye düşündürüyor beni. Neydi o çocukluk dönemimizin bayramları öyle. 6 kardeş aramızda 2 şer yaş var. Bayram geldimi sevinçten ve heyecandan yerimizde duramazdık, yeni bir elbisemiz yada yeni bir ayakkabımız olacak. Ikisi birden olamazdı. O zaman buna da ekonomik durum elvermiyordu. Bayram günü bol bol harçlık alıp şeker veya lokum toplayacağız...

O yaşlarda Bayram akşamları yatamazdım, sabahlara kadar tüm heyecanla Bayramın ilk gününü beklerdim. Sabah olduğunda Bayram olacak ve biz o çocuk halimizle komşularımızı gezip, şeker ve para toplayacağız. Bir de annem ya da babamın aldığı bayramlıkları giyecek olmamız beni ve kardeşlerimi daha da heyecanlandırırdı. Bayram hediyelerimizi çoğunlukla annem alırdı bize. Bilirsiniz bizim toplumda genellikle baba dışarıda kazanmakla sorumludur. Çocukken bayramlarımız çok neşeli ve heyecanlıydı. Bu yaşta ve bu dönem o günleri arar olduk.

Hayat meşgalesi bizi bayram gibi bayram yapmaktan geri bırakıyor. Bırakın bizi, şehirlerimizde yaşayan çocuklarımız bile bizim çocukken yaşadığımız bayramları yaşayamıyorlar artık. Kurban Bayramı deyince gözlerimin önüne o çocukların çocuksu sevinçleri geliyor. Komşulardaki kurban kesme telaşı paylaşma, yardımlaşma. Bugun kurbanlık için hayvan pazarına gittim de inanın alanda insan yoktu. Aynı Çadır alanı önceki seneler dolar taşardı. Aracını bırakacak yer bulamazdın. Bu durumun sorumlusu da şimdi ki iktidar olsa gerek. Angusları getirdiler. Anadoludan kurbanlık getiren insanların emeklerini hiç ettiler.

Bu bayramda da kapımızın zilini çocuklar çalacak mı göreceğiz. Onlar olmadan bayramımızın tadının olmadığı bir gerçek, onun için kapımıza gelen çocuklarımıza en güzel şekerleri, lokumları ve çikolataları verelim, onlara ufakta olsa harçlıkla sevindirelim ki bir daha ki bayrama da kapımızı çalsınlar. Çocuklarımız bayramlarımızın neşe kaynağı olmaya devam etsinler.

Bizlere gelince, sanırım bayramı en kötü yaşayan bizleriz. Bayramlarımız artık ellerimizden kayıp gidiyor. Bayram heyecanlarımız kalmamış. Hayat meselelerine vurmuşuz kendimizi. Her bayramda evde yatmayı tercih ediyoruz. En yakınımızda ki bir dostun kapısını bile çalmaktan aciz hale geldik. Bayram dost ziyareti demekti bir zamanlar, Büyüklerin gönlünü almak, küçükleri sevindirmek demekti, şimdi ise herşey farklılaştı eski Bayramları ararken aslında kendimizi arasak çok daha iyi olur düşüncesindeyim.

Dostluğu, sevgiyi ve geleceği…
Aşımızı, ekmeğimizi, soframızı…
Hüznümüzü, acımızı yalnızlığımızı paylaştığımız;
Birlik ve beraberliğimizi, kardeşlik ve dostluğumuzu
en sıcak şekilde hissedeceğimiz.
Mübarek Kurban Bayramınızı tebrik eder mutluluklar dilerim.
turgayzorba@hotmail.com