SEVGİYE İHANET
Gönderen Fakir - Mayıs 05 2007 - 22:29:31
SEVGİYE İHANET/Dündar Aktaş

Zaman ve içinde yaşadığımız sistem o kadar yapay, yalan ve sahte ki dostlar... Sevgiler, dostluklar, ahbaplıklar bile iki yüzlü ve çıkara dayalıdır. İşte bu nedenle, içinde hilesiz sevgi taşıyanlara acı ve zor geliyor yaşadığımız çağ. Tebessümler, gülüşler, dokunuşlar, sevgi sözleri hepsi hepsi yalan ve sahtekarca... Oysa gerçek sevgi, kimin daha karlı çıkacağını düşünmeden karşısındakine vermek değil midir? Bilirizki, sevgi bir çiçektir ve bu çiçeğin yetişmesi için de hayat en verimli toprağı sunar bize ama biz o toprağa sevgi çiçeği yerine yalan, kıskançlık ve haset çiçeği ekiyoruz...

Hayatı anlamak ve yaşama anlam katmak için; sevgiyi yakalamak ve anlamlı kılmak lazım. İnsanlar yüreğini sevgiye ayarlamalı ki, kini, nefreti ve çıkarı kafdağının ötesine kovalasın. Yoksa insanı erdemleştiren, duyguyu sıcak, yüreği temiz tutan, çıkarsız, yalansız, sevgiye yönelmesí mümkün değildir insanın. Gerçekten sevmeyen insanın hayatı zaten güzel ve anlamlı da olmaz?

Kalbimiz tutkularımızın, duygularımızın, sevgilerimizin yaşadığı yerdir. Kalbimiz vicdanımızdır, dürüstlüğümüzdür. Hassastır, narindir, kolayca kırılabilir, ama inanılmaz derecede esnektir. Kalp aldatılmaya, kendini aldatmaya, sahtekarlığa gelmez. Kalbimizde sevginin, erdemin yaşaması bizim dürüstlüğümüze bağlıdır. Şu üç beş günlük ömrümüzde yaşamımızı sahtekarlıkla, yalanla, dolanla, aldatmakla yürütmenin bize kazandıracağı ne olabilirki. Sevgiye ihanet etmekle kalbimize, kendimize kötülük etmiş sayılmaz mıyız? Sevgi doğruluk ve dürüstlük kendi yaşamımızın özgürlüğe kavuşturulmasıdir aslında?.
dundar_1@mynet.com